Í dag, líkt og alla aðra daga, stöndum við á tímamótum inn í framtíðina. Við stöndum sífellt frammi fyrir bæði alþjóðlegum og persónulegum vandamálum sem snerta okkur öll á sinn sérstaka hátt; allt frá gráðugum bankastjórum til sveltandi barna víðsvegar um heiminn. Við vitum í dag að það sterkasta sem við eigum í baráttunni  að betri heim er aflið sem býr innra með okkur öllum og við vitum að aðeins við sjálf erum fær um að skapa þann heim sem við viljum lifa í. Við ættum að taka upp þau gildi sem móðir ber til afkvæmis síns og yfirfæra þau inn í líf okkar, samfélag og þjóðfélag. Við viljum kærleik, sanngirni,menntun, heilsu, góðfýsni, bróðerni, tjáningu, list, fjölbreytni, réttlæti og frelsi, og við viljum geta haft bein áhrif á þann raunveruleika sem við upplifum á þjóðfélagslegum skala.  Við viljum vera hluti af þjóðfélagi sem virkar sem eitt samfélag, en ekki mörg samfélög sem keppast um hver hefur best úr kapphlaupinu. Þetta samfélag tekur þau gervilegu gildi sem einkenna kerfið sem við búum við í dag, ekki gild.Við höfum allt til alls og það er ekki eftir neinu að bíða.

Fæðing meðvitundar

Það þarf ekki að fara hægt að því að fullyrða að við lifum í heimi sem þrífst á tengslum allra hluta. Náttúran einkennist af fullkomnu jafnvægi; jöfnu sem hefur eilífa hringrás af orku sem hefur haldið uppi lífi hér á jörðu síðan fyrsta illgresið tróð sér leið upp á yfirborðið. Reyndar er það einföldun, því auðvitað hlýtur að hafa þurft einhverskonar líf eða vitund til að skapa yfirborð. Því væri betra að halda því fram að þessi jafna hafi haldið uppi lífi í öllum alheiminum síðan fyrsta eindin varð til; og ég velti fyrir mér hvort fyrsta eindin hafi ekki verið hið grunneðlislæga og eilífa fyrirbæri;  meðvitund.

Burt séð frá því hvort að meðvitund hafi verið „það fyrsta sem varð“ eða ekki, þá breytir það ekki þeirri staðreynd að þetta jafnvægi alheimsins er til staðar. Sólin sér plánetunni okkar fyrir orku sem fær líf til að þrífast. Jörðin gefur af sér vatn sem fær líf til að viðhaldast og plönturnar draga í sig hvorutveggja og gefa í staðinn af sér súrefni sem tryggir öllum lifandi lífverum líf svo lengi sem það hefur plöntur,vatn, jörð og sól. Svo þegar ég segi að heimurinn  þrífist á tengslum allra hluta, þá meina ég allra hluta, ekkert er undanskilið og allt sem er til, er til vegna þess að meðvitund hefur búið það til.

Heimurinn  er síbreytilegur og það má ekki rugla honum saman við jörðina. Jörðin hefur verið nokkuð söm við sig en heimurinn breytist eftir því hver það er sem í honum lifir; og hvernig sá hinn sami lítur á heiminn útfrá sínu umhverfi, upplifun og reynslu. T.d. þegar við lifðum sem frumbyggjar var ásýnd okkar á heiminn allt öðruvísi en hún er nú. Ég vil túlka það svo, að samfélög þróist í takt við þróun meðvitundarinnar, og í hvert sinn sem við uppgötvum eitthvað nýtt (t.d. eldur, landbúnaður, verslun, atóm, rafmagn, iðnaður osfv.) þá tekur sameiginleg meðvitund okkar „vitundarstökk“ sem síðan endurspeglast í nýrri hugsun, hugsjón, hegðun og samskiptum, bæði  frá einstaklingnum séð og frá samfélaginu sem heild. Það eru margir sem vilja meina að nú sé enn eitt „vitundarstökkið“ að eiga sér stað og það besta við það er að í þetta skiptið höfum við val í hvaða átt við viljum stefna.

 

Samfélag í hnotskurn

Við höfum lært af mistökunum, við höfum séð afleiðingarnar og við erum búin að uppgötva hverjir tróna efst á pýramídanum. Við vitum nú að kerfið eins og það leggur sig væri ekki til án okkar og við vitum að það erum við sem getum breytt því. Við getum ekki breytt náttúrunni, en við getum breytt heiminum okkar, einfaldlega með róttækri hugarfarsbreytingu og samvinnu.

(Tilvísun í Wikipedia): Samfélag vísar venjulega til hóps fólks sem á með sér innbyrðis samskipti sem hópur, en orðið getur líka átt við um ýmsa hópa lífvera, jurta eða dýra, sem deila sama umhverfi. Samfélag fólks nær yfir allt frá minnstu hópum, eins og fjölskyldu, að stærstu einingum eins og alheimssamfélaginu. Þjóðfélag er ein tegund samfélags sem byggir á tilteknum stofnunum eins og sameiginlegu stjórnkerfi eða sameiginlegu tungumáli. Einstaklingar eru venjulega þátttakendur í mörgum ólíkum samfélögum á hverju skeiði lífsins þar sem þeir gegna ólíkum hlutverkum. Að mynda tengsl við ólík samfélög er mikilvægur hluti af félagsmótun einstaklinga sem á sér stað alla ævi.)

Þjóðfélagið okkar inniheldur því alls kyns samfélög. Ég, eins og aðrir, tilheyri mörgum samfélögum en það samfélag sem fer sífellt stækkandi innan þjóðfélagsins er sá hópur fólks sem er farinn að sjá heiminn í nýju ljósi. Í þessu samfélagi hafa „íbúar“ þess gert sér grein fyrir því „að ekki er allt sem sýnist“ ; að fjölmiðlum er ekki  treystandi fyrir fullnægjandi og sannri upplýsingagjöf; að ríkisstjórn er ekki verðug ef hún sinnir ekki hlutverkum sínum í þágu fólksins og í þágu sannleiks, og þegar sagan hefur sýnt að það skiptir ekki máli hvoru megin stefnuskrá tiltekins flokks er því við vitum að það eru bankarnir og stórfyrirtækin sem ráða ferðinni;  að lyfjafyrirtækin viðhalda gróða sínum með því að viðhalda sjúkdómum; að orkufyrirtækin feli frá okkur afgerandi lausnum af þeim vandamálum sem yfir okkur dynja. Ég ætla ekki að byrja á því að telja þau upp, þau eru of mörg. Þetta samfélag gerir sér svona nokkurnveginn grein fyrir því hvernig valdapýramídinn virkar í heiminum og hvernig við erum farinn að svipa meira til þræla en þegna, þó þegnar séum við þó sannarlega.

 

Eftir hverju erum við að bíða?

En við getum ekki beðið endalaust eftir að „yfirvöld“, eða hvað það nú heitir þarna sem trónir á toppnum, bjargi okkur frá neikvæðu ástandi. Við þurfum að vera tilbúin til þess að meðvitað breyta um lífstíl til hins betra og sjá hvort það hafi ekki einhverjar skemmtilegar afleiðingar með sér í för. Mín persónulega reynsla eftir að hafa leitað inn á við eftir svörum er að ég fór að taka eftir allskyns samhæfingu í lífi mínu og einhvern veginn „fór allt að meika sense“ og púsluspilið fór að taka á sig einhverskonar mynd, nógu og mörg púsluspil til þess að hafa trú á því að geta klárað það með hjálp frá öllum hinum sem eru líka að reyna að klára það. Ég ól með mér uppörvandi forvitni um hitt og þetta og hef lært heilmargt á leiðinni sem ég hef síðan tekið inn í mitt daglega líf og það hefur bara haft jákvæð áhrif á heiminn minn. Og ferðin er rétt að byrja!

Ég hef einlægt frá hjartanu byrjað að fylgja góðum lífsgildum og virðist taka betur eftir því þegar ég er að hugsa ómeðvitað eitthvað „vont“. Ég trúi samt sem áður á frelsi einstaklingsins til að velja hvað sem hann vill gera við líf sitt, eða hvað hann vill setja ofan í sig, svo lengi sem það skaðar ekki aðra. En við höfum öll þessa meðvitund, og þar með þetta val um að hugsa eða gera það sem er „réttsýnt“ í hvert sinn sem það á við. Því vil ég meina að sameiginlega getum við bugað þetta kerfi sem við erum orðin svo háð einfaldlega með róttækri hugarfarsbreytingu, fordómaleysi, áræðni, samvinnu og framkvæmd. Jafnvel, einfaldlega með að hætta að taka þátt í þessu kerfi sem einkennir heiminn okkar. Það erum við sem höldum þeim öflum, sem virðast endalaust vilja stríð og fátækt, uppi með þátttöku okkar í kerfinu, og það erum við sem höfum valið.

 

Gildin skapa samfélagið

Punkturinn er að allir innan þessa samfélags eiga það sameiginlegt að hafa uppgötvað „að ekki er allt sem sýnist“. Sumir hafa kennt þetta ferli við „andlega vöknun“ og ég er því fyllilega sammála að þessi vöknun er að eiga sér stað og að hún dreifist jafn fljótt út á milli okkar og yfirvöld fengu okkur til að trúa að svínaflensan myndi gera. í kjölfarið hefur þetta sama fólk leitað inn í sjálft sig og stundað grimma sjálfskoðun þangað til það viðurkennir vandamálið. Þegar einhver viðurkennir vandamál einlægt(getur verið hvað sem er í þínu lífi), þá tel ég að við séum að uppgötva upp á nýtt tengsl okkar við meðvitundina sem „býr hlutina til“, samanber kenningunni að ofan.

Það virðist vera sameiginleg stefna innan samfélagsins sem felur í sér að grundvallarbreytingar þurfa að eiga sér stað á nánast öllum þáttum þess kerfis sem við erum flækt í. Þetta huglæga samfélag af fólki, sem veit vel innst inni að hugsjónir þeirra stemma ekki við hugsjónir „þeirra fáu“, krefst breytinga. Kerfið ætti meira að einkennast af þeim grunngildum sem samfélagið vill fara eftir. Það vill kærleik og ást, nægjusemi og hófsemi, þakklæti og gleði, sannleik og frelsi, vinskap og bróðerni, einlægni og tjáningarfrelsi, náttúru og vatn, heilsu og jafnvægi, sjálfbærni og viðheldni, samkennd og samvinnu; ég gæti haldið lengi áfram.

 

Skilaboðin sem við fáum

Það er deginum ljósara að þessar óskir samfélagsins  endurspegla ekki alltaf það sem við sjáum í „ytri“ raunveruleikanum okkar. Ekki eru fréttirnar sem við fáum í fjölmiðlunum mikið að hjálpa, enda oftar en ekki er um blekkingarleiki eða neikvæðar fréttir að ræða. Maður verður líka að velta því fyrir sér hvers kyns skilaboð það eru sem stjórnarmenn, fyrirmyndir og „kennarar“ innan þjóðfélagsins senda bæði okkur, og ófullmótuðum börnum okkar.

Þegar ég tala um „kennara“ þá er ég ekki að tala um kennarastéttina sem slíka heldur á ég við þær ímyndir innan þjóðfélagsins sem virka sem „kennarar“ eða „leiðbeinendur“ hverja kynslóð fyrir sig. Kennari í þessu samhengi gæti verið Lady Gaga, Jón Stóri eða Barrack Obama, bara svo lengi sem sá hinn sami hefur afgerandi áhrif á hóp fólks.) Það er kominn tími fyrir nýjar fyrirmyndir og besta fyrirmyndin finnst inn í okkur sjálfum ef við bara leitum. Það er rétt eins og þessar sömu fígúrur séu svona áberandi vegna þess að þeim er ætlað að kenna okkur, og þá líka börnunum okkar, hvað við eigum að hugsa en ekki hvernig við eigum að hugsa

Ég vil meina að á meðan þau villandi skilaboð sem er otað að okkur sem stangast á við þau góðu gildi sem ég taldi upp hér að ofan, og á meðan við tökum við þeim og lifum eftir þeim, þá náum við aldrei heilbrigðum bata. Ég vil meina að það séu þessi skilaboð sem eru það sem aftrar þroska einstaklings hvað mest og að það sé sérstaklega hættulegt þegar þessi skilaboð eru orðin allsráðandi á „markaðnum“ eða kerfinu sem stjórnar síðan hugsunarmynstri okkar og hegðun sem heild.

 

Kveikjan að breyttum heimi

En kveikjan að öllum breytingum er meðvitundin sem býr innra með okkur öllum. Meðvitundin er kveikjan að lífi og list og það er hún sem heldur líkamsstarfsemi okkar gangandi á einn eða annan hátt.  Hvernig ættu allar þessar eindir og rásir að virka innra með okkur ef það væri ekki einhverskonar meðvitund þar á bakvið; einstök snilligáfa sem viðhelst, dafnar og vex í kjarna alls sem er. Ég sat eitt sinn úti við sjó og horfði yfir fallegt útsýnið í friði og ró augnabliksins, og spurði sjálfan mig einlægnislega hver það væri sem vissi að ég vissi, sem  lét mér líða illa þegar ég braut gegn samvisku minni og hver það væri eiginlega sem leyfði mér að læra af mistökum mínum. Ég komst að þeirri persónulegu niðurstöðu að þetta huglæga afl sem virkar innra með mér væri meðvitund mín. Það má kalla það hvað sem er í raun, t.d. æðra sjálf, viska, þriðja augað, sál eða guð. Meining mín er að þarna var kveikjan að breytingunni; þarna var kveikjan sem gaf mér þá reynslu að hugarfar hefur áhrif bæði á tíma og rúm, og skynjun okkar og upplifun af hvoru tveggja.

 Ef huglægt ástand er neikvætt og yfirfullt af ótta, fordómum eða græðgi þá verður upplifun þín af heiminum og umhverfinu neikvæð. Ef huglægt ástand er aftur á móti jákvætt og yfirfullt af kærleik, samkennd eða gjafmildi, þá endurspeglast það líka til baka inn í líf þitt, inn í heim þinn. Maður spyr sig hvort það sé ekki eitthvað til í öllum þeim ævarfornu spakmælum sem friðelskandi hugsuðir hafa gjarnan látið út úr sér, og hvort að við sem ein meðvituð heild, meðvitað samfélag og meðvitaðir einstaklingar, ættum ekki að fara fylgja þessum einföldu lögmálum meira í okkar daglega lífi.

 

Þetta hefur allt verið sagt áður

„Samfélagið er aðeins margfeldi af sjálfi þínu“ - Jiddu Krishnamurti

„Hugmynd sem er framkvæmd og sett í gagnið er mikilvægari en hugmynd sem lifir aðeins sem hugmynd“ - Buddha

„Allt sem við erum er í niðurstaða þess sem við höfum hugsað.  Ef maður talar eða hegðar sér með illri hugsun, mun sársauki elta hann. Ef maður talar eða hegðar sér með hreinni hugsun, mun ánægja elta hann, rétt eins og skugginn sem aldrei skilur við hann. - Buddha

„Við erum það sem við hugsum“  - Buddha

„Þú verður að vera breytingin sem þú vilt sjá í heiminum“ – Mahatma Gandhi

„Miðaðu alltaf að fullkominni sátt hugsana, orða og verka. Miðaðu alltaf að því að hreinsa hugsanir þínar og allt fer vel“ – Mahatma Gandhi

„Við tökum hæli í stolti okkar vegna þess að við erum hrædd við að segja sjálfum okkar sannleikann.“ – Kakuzo Okakura

„Ástin er eina aflið sem getur breytt óvini í vin.“ – Martin Luther King

Með þessum viskufullu og sönnu orðum að leiðarljósi langar mig til þess að stækka þetta samfélag sem ég hef verið að tala um. Ég tel mig vita að þessi góðu grunngildi búi innra með öllum lifandi verum og að þessi skynjun á meðvitund okkar sé full af möguleikum, hugmyndum og aðgerðum sem við getum notað til þess að bæta okkar heim og okkar upplifun af honum meðan á dvöl okkar stendur.

Hvert viljum við stefna?

Sem einstaklingar væri ákjósanlegast að byrja á því að viðurkenna vandamálið, hvað sem það nú er í þínu lífi. Í kjölfarið að skoða okkur sjálf, okkar kosti og eins okkar galla, læra af mistökunum og gefa eins mikið af jákvæðum straumum inn í heiminn og okkur er unnt. Við þurfum svolítið að skoða sjálf okkur frá „þriðju persónu“ og fylgjast með því hvað við erum að hugsa hverju sinni.Svo lengi sem maður lifir í sátt við meðvitund sína, hjarta, samvisku og tilfinningar, svo lengi lærir maður á sjálfan sig og umhverfið og allt þar um kring. Við ættum ekki að vera feimin við það að tjá okkur og við ættum að þora að vera það sem okkur langar að vera og við ættum ekki að hræðast hvað öðrum finnst. Ég trúi því að með því að gera þessar meðvituðu breytingar í lífi okkar þá sé ekkert sem getur komið í veg fyrir að við getum skapað þann heim sem við viljum lifa í. Við ættum að hætta að bíða eftir því að dagurinn á morgun verði betri á meðan við getum gert daginn í dag fullkominn með því að upplifa fegurð augnabliksins, „núið“, og taka hana með okkur inn í okkar daglega líf og leyfa ljósi okkar að skína í öllu því sem við tökum okkur fyrir hendur.

Sem hópur, eða samfélag, væri ákjósanlegast að hætta að hugsa og byrja að framkvæma, þó það eigi svo sannarlega við einstaklingsframtak okkar líka. Það væri hentugt að hætta að rífast og þar með að skipta okkur niður í flokka sem vinna gegn hvor öðrum og einkennast af samkeppni í stað samvinnu. Það eru þegar hundruðir grasrótarhópa og samfélaga innan þjóðfélagsins okkar sem stefna af því sama markmiði að gera róttækar breytingar á núverandi kerfi. Nú er ráð að sameina þessa hópa undir eitt þak og leyfa frjóseminni að ráða ferðinni. Þjóðfélag okkar og land, Ísland, hefur alla burði til þess að setja eitt stórt jákvætt fordæmi fyrir restina af heiminum. Við erum svo fá í samanburði við aðrar þjóðir að það þarf ekki jafn mikið til að breyta hlutunum hér eins og annarstaðar. Við eigum gnægð af orku og framkvæmdargetu sem væri hægt að nýta í allt annað en að sífellt gefa feitu köttunum á toppnum  nestið okkar til að borða sem henda síðan afgöngunum í ruslið.

 

Fornir spádómar og lokaorð

Fornir spádómar Pýramídans mikla, Jesajabók Gamla testamentisins, kínverskar launsagnir og Nostradamus eiga það sameiginlegt að Íslendingar verði boðberar nýrrar og gjörbreyttrar heimsmyndar. Lestu um það hér

Með sameiginlegri meðvitund okkar, í þeirri trú að allt sé mögulegt, getum við loksins breytt einhverju. Það erum við, ég þú og allir hinir sem erum þeim eiginleika gædd að geta haft áhrif á umhverfið okkar og þar með heiminum okkar. Við verðum að byrja að treysta sjálfum okkur og hjarta okkar í stað þess að treysta kerfinu, fylgja með í straumnum. Í stað þess að fylgja straumnum ættum við að mynda sífellt fjölgandi læki, sem hver og einn er sérstakur út af fyrir sig, einfaldlega með því að þora að vera sjálfum okkur samkvæm og með því að hætta að hugsa hvað öðrum finnst. Við megum ekki vera hrædd við að tjá tilfinningar okkar og skoðanir því ég er nokkuð viss um að það eru fleiri sem líður eins og mér líður. Breyttur heimurinn bíður svo sannarlega eftir bæði mér og þér, og öllum hinum líka því allir eru hjartanlega velkomnir. Svo eftir hverju erum við að bíða?

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Stöðug er við stækkum – Ef það er myrkur, þá er líka ljós. Ef það er hatur, þá er líka ást. Ef það er fjandskapur, þá er líka bróðerni. Ef það er vandamál, þá er líka lausn.  Ef það er dauði, þá er líka líf; en lífi fylgir líka meðvitund, og meðvitund gefur okkur val... Og veldu nú!